Ekologiczna uprawa roślin
Każdego roku rośnie zapotrzebowanie na ekologiczne produkty żywnościowe. Aby posiadać specjalne atesty na ich sprzedaż, należy przestrzegać kilku podstawowych zasad w uprawie ziemi, nawożeniu i ochronie roślin.
Podstawowymi nawozami są obornik, kompost, gnojówka i woda gnojowa (wytwarzane z roślin takich jak pokrzywa, skrzyp itp.), nawozy zielone. W górach pod kontrolą doradcy można ostrożnie stosować gnojowicę.
Aby uzupełnić ewentualne niedobory minerałów używamy: mielone skały jak bazalt, bentonit, gips, kizeryt, dolomit, wapno magnezowe i węglowe, kredę nawozową, boraks, kainit, kalimagnezję, siarczan potasu, skały fosforowe i popiół drzewny.
Z nawozów organicznych: mączki kostne, rybne, korę drzewną, trociny, makuchy oraz odpadki organiczne produkowane we własnym gospodarstwie. Także muł i osady z czystych zbiorników wodnych, torf.
Ingerencja w środowisko glebowe powinna być jak najmniejsza, aby nie zakłócać odbywających się, naturalnych procesów. Ogólne zasady obejmują płytkie odwracanie i głębokie spulchnianie (bez przekopywania), powierzchnia musi stale posiadać okrywę roślinną. Jako przedplon i poplon najlepsze będą nawozy zielone. Zaleca się ograniczenie liczby przejazdów ciężkim sprzętem rolniczym.
Ważne jest odpowiednie zaplanowanie płodozmianu na przestrzeni minimum czterech lat, najlepiej z udziałem roślin motylkowych. Ma na celu utrzymanie wysokiego poziomu próchnicy, ograniczenie rozwoju chwastów, szkodników i chorób. Rokroczne uprawianie tych samych gatunków roślin w jednym miejscu powoduje nadmierny rozwój w glebie mikroorganizmów np. nicieni.
Nie wolno stosować herbicydów czyli środków chwastobójczych, aby ograniczyć ich rozrastanie się stosujemy nawozy zielone, oczyszczanie materiału siewnego, przedsiewną uprawę roli, ściółkowanie i mulczowanie.
Do uprawy należy wybrać odmiany o podwyższonej i wysokiej naturalnej odporności na choroby i szkodniki, także formy lokalne, dobrze przystosowane i konkurencyjne wobec chwastów. Materiał siewny i sadzonkowy nabywa się w gospodarstwach ekologicznych lub produkuje we własnym zakresie. Nie wolno uprawiać roślin modyfikowanych genetycznie, zaprawiać nasion i sadzonek środkami syntetycznymi.
Do ochrony stosuje się wyłącznie środki zawierające naturalne substancje biologicznie czynne, mikroorganizmy i żywe organizmy pożyteczne.
Tagi: atesty, ekologia, nawożenie, obornik, ochrona, rośliny, uprawa
Samoloty w rolnictwie
Nowoczesne metody uprawy roślin spowodowały, że znaleziono nowe zastosowanie dla samolotów. Oprócz opryskiwania dużych areałów i rozrzucania szczepionek przeciwko wściekliźnie dla lisów, używa się ich obecnie do dożywiania roślin dolistnie, jest to metoda skuteczna, pozwalająca oszczędzić wiele czasu.
Tym sposobem można także prowadzić siew, zwłaszcza roślin jarych. Ma to szczególne znaczenie w latach, kiedy pogoda uniemożliwia wysiew w normalnym terminie, zabiegowi może przeszkodzić wiatr wiejący z prędkością ponad 5 m/s. Obliczono że należy przeznaczyć o 10% więcej materiału siewnego niż przy wykorzystaniu normalnych środków.
Maszyny takie zwykle produkowane są specjalnie to tych celów, ich konstrukcja dostosowana jest do rozpylania chemikaliów sypkich i płynnych (nawozów sztucznych, środków ochrony itp.) nad polami i lasami. Wyposaża się je w zbiorniki, aparaturę rozpylającą lub rozpryskującą. Często są wykorzystywane do gaszenia pożarów lasów czy innych rozległych terenów.
Pierwsze samoloty tego typu powstały w Stanach Zjednoczonych w 1921 r. Powszechnie zaczęto je stosować w Rosji, Niemczech i USA w latach 1925-30, w tym czasie także w Polsce zastosowano do zwalczania szkodników niszczących lasy przerobiony bombowiec Brequet 14 i Protez XV, potem zwalczano patogeny na burakach cukrowych, skończyło się jednak na próbach. Maszyny te były dosyć prymitywne a zbiornik na chemikalia i aparaturę rozpylającą „dokładano” do zwykłych modeli. Dopiero po II wojnie światowej zaczęto masowo produkować samoloty o przeznaczeniu rolniczym, dostosowane do długich lotów na niskiej wysokości (bardziej niebezpiecznej), przewożenia i rozpylania/rozpryskiwania środków chemicznych.
Obecnie produkowane maszyny to jednosilnikowe dolnopłaty z wytrzymałym stałym podwoziem, kabiną pilota umieszczoną za zbiornikiem na ładunek (w razie wypadku pilot nie zostaje przygnieciony zbiornikiem znajdującym się za kabiną). W Polsce, na zamówienie producentów rosyjskich powstał jedyny samolot rolniczy napędzany silnikiem odrzutowym – M-15 Belphegor.
Do zabiegów prowadzonych przy pomocy samolotów, zwanych agrolotnictwem lub aerosiewem nadają się uprawy o powierzchni ponad 10 ha, pozbawione linii telefonicznych i energetycznych (chociaż i nad takimi piloci zmuszeni są latać), położone w bezpiecznej odległości od osiedli, pastwisk, ogródków działkowych, ujęć wody itp. Samoloty nie mogą lecieć wyżej niż 5 metrów.
Tagi: dożywianie, rolnictwo, rośliny, samoloty, spryskiwanie, szczepionka, uprawa, wścieklizna
12 stycznia, 2011, Dodano w kategorii:
przyroda
Szkodniki upraw a środki ochrony roślin
W środowisku naturalnym, im większa liczba gatunków i zwierząt (w tym owadów) zasiedla dany obszar, tym więcej pojawia się wzajemnych zależności i powiązań między organizmami, i tym większa jest żywotność i trwałość takiego środowiska. Wszystkie rośliny i zwierzęta mają naturalnych wrogów, im płodniejszy jest gatunek, tym ma ich więcej. Na przykład mszycami żywią się biedronki, złotooki, pryszczarki, bzygi, wiele pluskwiaków, kruszynki, dobroczynki i wiele innych. Zjadane są nawet przez małe ptaki, dodatkowo ich liczebność zmniejszają choroby bakteryjne i wirusowe. Tak samo jest z szybko rozmnażającymi się gryzoniami – żywią się nimi łasice, kuny, koty, żmije, lisy, sowy, myszołowy, błotniaki i bociany. W naturze żaden organizm nie rozmnaża się w sposób niekontrolowany i nie może zagrozić opanowaniem środowiska, sytuacja staje się niebezpieczna dopiero w sztucznych, ogromnych monokulturach rolniczych stworzonych przez człowieka i prowadzonych z intensywną ochroną chemiczną. Szkodniki nadal niszczą uprawy ponieważ potrafią się uodpornić poprzez mutacje genetyczne na stosowane pestycydy, herbicydy, akarycydy itp. Poszukiwanie i wdrażanie coraz bardziej zaawansowanych środków chemicznych, podnosi znacznie koszty uprawy. Często zdarza się, że stosowane substancje podnoszą całkowity koszt produkcji ośmiokrotnie, natomiast straty w plonach wcale nie zmalały. W ten sposób skutecznie niszczy się tylko organizmy żywiące się szkodnikami, w których organizmach trucizny kumulują się wielokrotnie mocniej. Po wyeliminowaniu wrogów np. mszyca może rozmnażać się bez ograniczeń. Najlepszym środowiskiem dla owadów drapieżnych, wrogich szkodnikom, są obszary zróżnicowane biologicznie, złożone z możliwie jak największej ilości gatunków roślin. Znajdują tam kryjówki, sprzyjający mikroklimat i wystarczającą ilość pokarmu dla wszystkich swoich stadiów rozwojowych, czyli pyłek, nektar, soki roślinne a następnie ofiary – owady roślinożerne. Niektóre z naszych owadzich sprzymierzeńców potrafią zniszczyć, w sprzyjających okolicznościach, nawet 80% szkodników upraw. W przeciętnych warunkach przy udziale owadożernych ssaków, ptaków i owadów drapieżnych, redukcja szkodników sięga 60-70%, jest jednak ciągła i samoregulująca się. Oznacza to że straty w uprawach sięgają 20-30%.
Tagi: kruszynki, ochrony, rośliny, środki, środowisko, szkodniki, uprawa