Diety Akuna

Środki ochrony roślin stosowane w rolnictwie ekologicznym

Środki ochrony roślin stosowane w rolnictwie ekologicznym

Podstawowym założeniem w ochronie roślin metodami ekologicznymi, jest nie tyle zwalczanie szkodników i chorób, ale stworzenie optymalnych warunków uprawy dla maksymalnego wzmocnienia roślin. Składają się na to działania polegające na odpowiednim przygotowaniu gleby, agrotechniczne, stymulujące rośliny do wytwarzania substancji obronnych, stworzenie odpowiednich warunków dla rozwoju organizmów pożytecznych (uprawa dużej ilości różnych gatunków). Chwasty odgrywają ważną rolę w ekosystemie, urozmaicają skład botaniczny, zmniejszają erozję gleby i zapobiegają wypłukiwaniu składników mineralnych. Występujące w niewielkim nasileniu nie mają wpływu na plony, dają za to schronienie i pokarm pożytecznym organizmom zwalczającym szkodniki. W przypadku nadmiernego zachwaszczenia stosujemy usuwanie mechaniczne, zapobiegawczo należy wysiewać nawozy zielone, w tym rośliny motylkowe wzbogacające glebę w azot, rośliny okopowe (dobry przedplon dla zbóż). Problemem może stać się migracja szkodników i patogenów z otaczających gospodarstwo ekologiczne obszarów uprawianych konwencjonalnie. Istnieją środki oparte na substancjach biologicznie czynnych i organizmach żywych, dopuszczone do stosowania w gospodarstwach ekologicznych. Preparaty są kwalifikowane przez Instytut Ochrony Roślin w Poznaniu, ich listę można znaleźć na stronie internetowej Instytutu www.ior.poznan.pl. Obecnie dopuszczono do stosowania 24 środki: BIOCHILOL-K AL, BIOCHRON AL, CAPROVIRUSINE SUPER SC, CONTANS XX, CUPROFLOW 375 SC, CUPROXAT 345 SC, DIPEL WG, FUNGURAN-OH 50 WP, MADEX SC, MIEDZIAN 50 WG I WP, MIEDZIAN EXTRA 350 SC, NORDOX 75 WG, NOVODOR SC, POLYVERSUM WP, PROMANAL 60 EC, REPENTOL-6 PA, SIARKOL 80 WP, SIARKOL EXTRA 80 WP, SPIN TOR 240 SC, TIMOREX GOLD 24 EC, TIOTAR 800 SC, TREOL 770 EC. Stosuje się także szereg substancji biologicznie czynnych wykorzystywanych w gospodarstwach od stuleci np. wosk pszczeli do smarowania ran po cięciu drzew, żelatynę jako środek owadobójczy, lecytynę na zakażenia grzybowe, olejki roślinne – miętowy, sosnowy, kminkowy o różnorodnym zastosowaniu, ekstrakt z gorzkli właściwej, pyretryny pozyskiwane ze złocieni. Olej parafinowy, oleje mineralne, ałun potasowo-glinowy, miedź jako środek grzybobójczy, siarka, piasek kwarcowy. W uprawie drzew owocowych i winorośli do zwalczania grzybów i bakterii używa się nadmanganianu potasu.

Tagi: choroby, ekologia, ochrona, rolnictwo, roślin, szkodniki, uprawy

Szkodniki upraw a środki ochrony roślin

Szkodniki upraw a środki ochrony roślin

W środowisku naturalnym, im większa liczba gatunków i zwierząt (w tym owadów) zasiedla dany obszar, tym więcej pojawia się wzajemnych zależności i powiązań między organizmami, i tym większa jest żywotność i trwałość takiego środowiska. Wszystkie rośliny i zwierzęta mają naturalnych wrogów, im płodniejszy jest gatunek, tym ma ich więcej. Na przykład mszycami żywią się biedronki, złotooki, pryszczarki, bzygi, wiele pluskwiaków, kruszynki, dobroczynki i wiele innych. Zjadane są nawet przez małe ptaki, dodatkowo ich liczebność zmniejszają choroby bakteryjne i wirusowe. Tak samo jest z szybko rozmnażającymi się gryzoniami – żywią się nimi łasice, kuny, koty, żmije, lisy, sowy, myszołowy, błotniaki i bociany. W naturze żaden organizm nie rozmnaża się w sposób niekontrolowany i nie może zagrozić opanowaniem środowiska, sytuacja staje się niebezpieczna dopiero w sztucznych, ogromnych monokulturach rolniczych stworzonych przez człowieka i prowadzonych z intensywną ochroną chemiczną. Szkodniki nadal niszczą uprawy ponieważ potrafią się uodpornić poprzez mutacje genetyczne na stosowane pestycydy, herbicydy, akarycydy itp. Poszukiwanie i wdrażanie coraz bardziej zaawansowanych środków chemicznych, podnosi znacznie koszty uprawy. Często zdarza się, że stosowane substancje podnoszą całkowity koszt produkcji ośmiokrotnie, natomiast straty w plonach wcale nie zmalały. W ten sposób skutecznie niszczy się tylko organizmy żywiące się szkodnikami, w których organizmach trucizny kumulują się wielokrotnie mocniej. Po wyeliminowaniu wrogów np. mszyca może rozmnażać się bez ograniczeń. Najlepszym środowiskiem dla owadów drapieżnych, wrogich szkodnikom, są obszary zróżnicowane biologicznie, złożone z możliwie jak największej ilości gatunków roślin. Znajdują tam kryjówki, sprzyjający mikroklimat i wystarczającą ilość pokarmu dla wszystkich swoich stadiów rozwojowych, czyli pyłek, nektar, soki roślinne a następnie ofiary – owady roślinożerne. Niektóre z naszych owadzich sprzymierzeńców potrafią zniszczyć, w sprzyjających okolicznościach, nawet 80% szkodników upraw. W przeciętnych warunkach przy udziale owadożernych ssaków, ptaków i owadów drapieżnych, redukcja szkodników sięga 60-70%, jest jednak ciągła i samoregulująca się. Oznacza to że straty w uprawach sięgają 20-30%.

Tagi: kruszynki, ochrony, rośliny, środki, środowisko, szkodniki, uprawa