Ekologiczna uprawa roślin

15 lutego, 2011, Dodano w kategorii: rolnictwo w gospodarce

Ekologiczna uprawa roślin

 

Każdego roku rośnie zapotrzebowanie na ekologiczne produkty żywnościowe. Aby posiadać specjalne atesty na ich sprzedaż, należy przestrzegać kilku podstawowych zasad w uprawie ziemi, nawożeniu i ochronie roślin.

Podstawowymi nawozami są obornik, kompost, gnojówka i woda gnojowa (wytwarzane z roślin takich jak pokrzywa, skrzyp itp.), nawozy zielone. W górach pod kontrolą doradcy można ostrożnie stosować gnojowicę.

Aby uzupełnić ewentualne niedobory minerałów używamy: mielone skały jak bazalt, bentonit, gips, kizeryt, dolomit, wapno magnezowe i węglowe, kredę nawozową, boraks, kainit, kalimagnezję, siarczan potasu, skały fosforowe i popiół drzewny.

Z nawozów organicznych: mączki kostne, rybne, korę drzewną, trociny, makuchy oraz odpadki organiczne produkowane we własnym gospodarstwie. Także muł i osady z czystych zbiorników wodnych, torf.

Ingerencja w środowisko glebowe powinna być jak najmniejsza, aby nie zakłócać odbywających się, naturalnych procesów. Ogólne zasady obejmują płytkie odwracanie i głębokie spulchnianie (bez przekopywania), powierzchnia musi stale posiadać okrywę roślinną. Jako przedplon i poplon najlepsze będą nawozy zielone. Zaleca się ograniczenie liczby przejazdów ciężkim sprzętem rolniczym.

Ważne jest odpowiednie zaplanowanie płodozmianu na przestrzeni minimum czterech lat, najlepiej z udziałem roślin motylkowych. Ma na celu utrzymanie wysokiego poziomu próchnicy, ograniczenie rozwoju chwastów, szkodników i chorób. Rokroczne uprawianie tych samych gatunków roślin w jednym miejscu powoduje nadmierny rozwój w glebie mikroorganizmów np. nicieni.

Nie wolno stosować herbicydów czyli środków chwastobójczych, aby ograniczyć ich rozrastanie się stosujemy nawozy zielone, oczyszczanie materiału siewnego, przedsiewną uprawę roli, ściółkowanie i mulczowanie.

Do uprawy należy wybrać odmiany o podwyższonej i wysokiej naturalnej odporności na choroby i szkodniki, także formy lokalne, dobrze przystosowane i konkurencyjne wobec chwastów. Materiał siewny i sadzonkowy nabywa się w gospodarstwach ekologicznych lub produkuje we własnym zakresie. Nie wolno uprawiać roślin modyfikowanych genetycznie, zaprawiać nasion i sadzonek środkami syntetycznymi.

Do ochrony stosuje się wyłącznie środki zawierające naturalne substancje biologicznie czynne, mikroorganizmy i żywe organizmy pożyteczne.

Tagi: atesty, ekologia, nawożenie, obornik, ochrona, rośliny, uprawa

Przygotowanie gleby

6 lipca, 2010, Dodano w kategorii: Przygotowanie miejsc do sadzenia i siewu

Nawożenie gleby

Rzadko jednak udaje się zdobyć odpowiednie substancje użyźniające w ilościach potrzebnych dla ogrodu wypoczynkowego. Używanie obornika do użyźniania gleby w ogrodach wypoczynkowych należy uznać za nieodpowiedzialne marnotrawstwo tego, tak cennego, źródła składników pokarmowych i próchnicy dla produkcji rolniczej i ogrodniczej. Najczęściej zmuszeni będziemy stosować niewielkie ilości różnorodnych substancji użyźniających na niedużych, szczególnie wymagających tego powierzchniach, w sposób skoncentrowany. Na pozostałych powierzchniach ogrodu, np. przeznaczonych na trawniki lub zadrzewionych powinniśmy, znacznie częściej niż jest to praktykowane, stosować nawozy zielone. Stosowanie nawozów zielonych. Stosowanie takich nawozów polega na wysianiu na uprzednio przygotowanej powierzchni roślin dających dużo masy organicznej i wiążących wolny azot (np. łubin). Nasiona tych roślin wysiewamy na wiosną i w lecie, mniej więcej do połowy lipca. Na 100 m2 potrzeba około 2 kg nasion łubinu żółtego.

Wprowadzanie do gleby substancji organicznych

Rośliny zostawiamy tak długo, aż wytworzy się duża ilość zielonej masy i następnie przekopujemy je. Masa organiczna, zarówno nadziemna jak i podziemna, stanowi cenny materiał użyźniający, zawierający dużo składników pokarmowych i zwiększający ilość próchnicy. Każdy użyźniający materiał organiczny, jak obornik, słoma, łubin musi być wprowadzony do gleby w stanie rozdrobnionym i przykryty glebą. Torf przed wprowadzeniem do gleby powinien być, w razie potrzeby, zwilżony. Szczególnie starannego postępowania wymaga obornik. Nie może on po rozrzuceniu zbyt długo pozostawać na powierzchni gleby. Zgromadzony obornik przechowujemy w pryzmach. Jeśli ma być dłużej składowany, pryzmy należy przykryć ziemią i zapewnić stałą wilgotność. Godne zalecenia jest kompostowanie obornika. W tym celu składamy na pryzmę na przemian warstwami obornik i ziemię urodzajną

rolnictwo

Tagi: gleba, nawożenie, rolnictwo, substancje organiczne, użyźnianie

  • Wybór i uprawa roślin

    Zieleń ogrodu wypoczynkowego decyduje o jego walorach użytkowych i emocjonalnych. Chodzi tu nie tylko o prawidłowe rozmieszczenie roślin, odpowiednie grupowanie drzew, krzewów i bylin, ale przede wszystkim o ustalenie z góry, prawidłowego doboru roślin. W rozdziale "Warunki siedliskowe" zwrócono uwagę na najważniejsze zasady doboru roślin. W tym miejscu należy jeszcze raz podkreślić, że punktem wyjścia przy ustalaniu obsadzenia ogrodu jest uwzględnienie jego warunków siedliskowych i charakteru. Wybór zgodny z siedliskiem i charakterem ogrodu. Możliwości poprawy gleby i stosunków wodnych oraz wykonywania wielu zabiegów pielęgnacyjnych są w ogrodzie wypoczynkowym zazwyczaj tak ograniczone, że w zasadzie niemożliwa jest istotna i długotrwała zmiana warunków wzrostu roślin. Dlatego nie próbujmy uparcie i z dużym wysiłkiem zapełniać naszego ogrodu wypoczynkowego najładniejszymi drzewami, krzewami i bylinami, wymagającymi najlepszych warunków glebowych, wodnych i stałego pielęgnowania.

  • Różne rośliny – uprawa

    Powierzchnie pod rabaty bylinowe musimy przygotować przeprowadzając holendrowanie lub regulówkę. Na pasach pod żywopłoty wykonujemy w miarę możliwości regulówkę. Większe powierzchnie pod drzewa czy krzewy holendrujemy i tylko w uzasadnionych przypadkach przekopujemy głębiej, a dla określonych bardziej wymagających drzew dodatkowo odpowiednio zaprawiamy doły. Użyźnianie gleby. Użyźnianie gleby polega na wprowadzaniu do niej brakujących składników pokarmowych i substancji poprawiających jej strukturę. Obornik wzbogaca glebę zarówno w składniki pokarmowe jak i w próchnicę, która zdecydowanie poprawia strukturę gleby. Podobne znaczenie ma słoma, łęty ziemniaczane i podobne substancje organiczne. Do substancji poprawiających strukturę gleb lekkich zaliczamy ponadto iły i torf, a gleb ciężkich - piasek lub drobny żwir. Z wyjątkiem kilku gatunków rośliny ogrodnicze pozytywnie reagują na takie użyźnianie gleby. Dlatego też ciągle podkreśla się znaczenie i konieczność wykonywania takich zabiegów.

  • Przyjazne witryny