Kategorie stawów i Tarlisko
Kategorie stawów
Z punktu widzenia hodowlanego w gospodarstwach karpiowych rozróżnia się cztery zasadnicze kategorie stawów: narybkowe, kroczkowe, borowe i zimowe. Pod względem technicznym rozróżnia się: stawy opadowe stawy oparte na stałym grawitacyjnym dopływie wody i stawy zasilane wodą pompowaną. Mogą być jeszcze stawy przepływowe lub zamknięte. Spotyka się także stawy specjalne, służące np. do wykorzystają ścieków itd. w gospodarstwach karpiowych stawy narybkowe składają się tarlisk oraz pierwszych i drugich przesadek. W stawach narybkowych spędzają pierwszy rok życia, a zatem są jeszcze mało odporne na choroby, na chwilowy nawet brak pożywienia, łatwo są niszczone przez różnego rodzaju szkodniki. Wszystko to sprawia, że w tej właśnie kategorii stawów należy zapewnić najbardziej pomyślne warunki rozwojowe dla młodocianych postaci ryby. Podstawy narybkowe wybiera się tereny o glebie mineralnej, przewiewnej, zdatnej do uprawy. Stawy te muszą mieć zapewnioną osuszalność dna. Każdy staw narybkowy powinien mieć samodzielny dopływ wody i jej odprowadzenie. Pod tarliska wybiera się miejsca zaciszne, osłonięte od wiatrów i wystawione na działanie promieni słonecznych; w braku naturalnej osłony należy ją stworzyć sztucznie z płotu wykonanego z trzciny. Powierzchnia lustra wody ,w tarliskach wynosi od 100 do 500 m2. przeważnie buduje się tarliska o powierzchni około 200 m2. Przy małej powierzchni stawu łatwiejsza i pewniejsza jest jego ochrona przed szkodnikami, łatwiejsze odławianie tarlaków po odbytym tarle, wreszcie łatwiejsze jest odławianie maleńkiego wycieru. Jednak warunki klimatyczne, nagłe spadki temperatury, tak częste u nas w okresie tarła ryb, różnice temperatur dnia i nocy itp. zmuszają do budowy większych i głębszych tarlisk, o większej objętości wody, która w swej masie nie reagowałaby tak szybko na zmiany temperatury na powierzchni. Jako ogólną wskazówkę można przyjąć, że im dalej na północ lub wchód Polski, tym racjonalniej będzie projektować większe i głębsze tarliska i odwrotnie – w cieplejszych częściach naszego kraju lepsze rezultaty będą osiągane na mniejszych i płytszych tarliskach.
Tarlisko
Tarlisko przeważnie ma kształt wydłużonego prostokąta o wymiarach zależnych od powierzchni zalewu, np. 18 x 14 m. Dno tarliska obsiane lub wydarninowane słodką trawą należy wykonać z równomiernym spadem podłużnym terenu. Spad ten, wynoszący na całej długości tego stawu około 0,3-0,4 m, pozwala na wytworzenie różnych głębokości na tarlisku, wynoszących w górnych partiach tarliska >2 m, w dolnych – 0,5-0,6 m. W zależności od czynników atmosferycznych, temperatury itp. tarlaki znajdą wówczas najbardziej dla siebie odpowiednią głębokość do złożenia i zapłodnienia ikry. Tarliska są osuszane okólnymi rowkami o głębokości 0,5 m i szerokości dna 0,3 m, które ułatwiają tarlakom krążenie po płytkich tarliskach, umożliwiają ukrycie się przed zewnętrznymi szkodnikami i ewentualnymi przymrozkami nocnymi, jak również zapewniają doskonałe osuszenie tarlisk. Po utracie pęcherzyka żółtkowego wycier zdolny już do żerowania zostaje przesadzony (przepuszczony) na okres 2-4 tygodni do doskonale wynawożonych, żyznych i zdrowych przesadek pierwszych.
Tagi: hodowla ryb, karpie, Kategorie stawów, stawy, Tarlisko