Grupy i nienormowane żywopłoty
Do obsadzenia granic zwykle stosuje się kilka drzew osiągających dużą wysokość oraz krzewy. Drzewa te nie muszą być sadzone pojedynczo. Często uzyskujemy lepsze efekty sadząc po dwa lub trzy drzewa w grupie. Krzewy sadzimy zwykle tak, aby utworzyły żywopłot. Może on mieć formę nieprzerwaną i zwartą, może leż być zupełnie luźny, zwłaszcza gdy zastosujemy różne gatunki krzewów. W tym drugim wypadku osłonięte zostaną tylko pewne fragmenty ogrodu. Wysokość żywopłotu dobieramy według potrzeby, stosując odpowiednie gatunki roślin. Jeżeli zamierzamy tworzyć rozległe wnętrza ogrodowe, obejmujące (w sensie (widokowym) przestrzenie sąsiadujących ogrodów lub terenów otwartych, granice działki wystarczy zaznaczyć tylko przez posadzenie kilku starannie dobranych drzew lub niedużej ich grupy. Pomiędzy takimi, “punktami głównymi” następnie rozmieszczamy pasy lub grupy niskich krzewów z rozrzuconymi kępami wysokich bylin. Żywopłoty formowane. W niektórych wypadkach stosuje się regularnie formowane (cięte) żywopłoty.
Grupy i „samotniki”
Wewnątrz ogrodu rośliny średnio wysokie zwykle rozmieszczamy grupami duże zaś (drzewa, większe krzewy) – pojedynczo, starając się podkreślić lub osłonić określone elementy ogrodu, np. placyk wypoczynkowy. Nieraz wystarczą do tego celu dwa lub trzy krzewy i kilka bylin. Przy wyłącznym stosowaniu bylin należy wziąć pod uwagę, że każdego roku pełny efekt uzyskamy dopiero w ciągu lata, po osiągnięciu przez rośliny właściwych dla danego gatunku rozmiarów. Warto pamiętać, że stosując drzewo czy krzew jako egzemplarz pojedynczy (“samotnik”) zapewniamy mu najlepsze warunki wzrostu, dzięki czemu może uzyskać znaczne rozmiary i stanowić szczególnie efektowny element przestrzeni. Rośliny w pojemnikach. Zastosowanie pojemników umożliwia stworzenie barwnych akcentów w określonych miejscach ogrodu, głównie w obrębie kącika wypoczynkowego i w sąsiedztwie domku wypoczynkowego. Akcenty takie są tym efektowniejsze, im skromniejsza jest “zieleń” ogrodu. W pojemnikach najlepiej rosną kwiaty letnie.
Tagi: grupy roślin, krzewy, kwiaty, rośliny, samotniki
Dobór gatunków
Niewspółmierny do włożonego wysiłku wynik – słabe i nieefektowne rośliny – napełni nas rozczarowaniem i sprawi przykrość. Często w wyniku takiego niepowodzenia wyciągamy pochopne wnioski, że na tej glebie nic nie urośnie i że daremna jest wszelka praca dalsza, co jest zupełnie niesłuszne. Dzięki obfitości oferowanych przez producentów różnych gatunków drzew, krzewów i bylin stosunkowo łatwo jest wybrać odpowiednie gatunki i odmiany, które zadowolą się warunkami siedliskowymi naszego ogrodu i nawet w bardzo nie sprzyjających okolicznościach nie zawodzą. Aby nie popełnić błędu, należy bardzo uważnie zapoznać się z uwagami i zaleceniami, zamieszczonymi przy opisach roślin w ostatnim rozdziale książki. Dla nielicznych egzemplarzy roślin określonego gatunku, na których nam szczególnie zależy, można ewentualnie stworzyć takie warunki, aby rośliny te mogły rosnąć zadowalająco. Ze względu na ograniczoną ich liczbę, pielęgnowanie i poprawianie warunków siedliskowych nie sprawiają nadmiernych trudności.
Rośliny odpowiednio dobrane
Przy wyborze roślin należy również uwzględnić ogólny wygląd ogrodu wypoczynkowego. Do wybitnie skromnie urządzonego ogrodu nie pasują na przykład rozległe różanki, a w pobliżu lasu zwykle nie będą dobrze wyglądały srebrne świerki. Nie znaczy to jednak, że nie wolno nam korygować jego nastroju. Między innymi możemy świadomie nadać ogrodowi określony koloryt przez odpowiednie zestawienie roślin w określonych barwach. Pięknie wygląda np. grupa drzew o szaro-srebrno-zielonym odcieniu uzupełniona bylinami o dominującej barwie niebieskiej. Szeroki asortyment gatunków i ogromna liczba najrozmaitszych odmian mogą przytłoczyć amatora, zwłaszcza początkującego, i wręcz utrudnić mu odpowiedni wybór roślin dla całego ogrodu, nie dostosowanych do warunków siedliskowych i do charakteru. Brak jest uniwersalnych zasad kształtowania zieleni w ogrodach, ale jedno warto zapamiętać; starajmy się zawsze o indywidualną i przejrzystą kompozycję. Jeśli źle potraktujemy sprawę, nasz ogród wypoczynkowy może w najbliższym czasie przypominać przypadkowy zbiór roślin.
Tagi: rośliny, rośliny do ogrodu
Zastosowanie roślin w ogrodzie
Każda roślina, oprócz swego głównego zadania – zdobienia ogrodu, powinna spełniać określone funkcje w jego kompozycji. Jedne rośliny wyznaczają przede wszystkim przestrzenie ogrodu, i to zarówno wówczas, gdy tworzą wyraźne granice wnętrz, jak i wówczas, gdy tylko lekko je “markują”. Inne rośliny tworzą płaszczyzny poziome ogrodu, pokrywając dywanowo jego powierzchnie. Zadaniem jeszcze innych roślin jest zasiedlenie suchych murków lub miejsc pomiędzy kamieniami ogrodu skalnego itd. Jeszcze raz przypominamy, że właściwy efekt będzie osiągnięty, gdy wszystkie te rośliny wybierzemy zgodnie z ich wymaganiami siedliskowymi. Obsadzanie granic ogrodu. Rośliny posadzone wzdłuż granic ogrodu wypoczynkowego kształtują jego przestrzeń, tworzą jakby ściany, zapewniając jednocześnie potrzebną, a nawet można pokusić się o stwierdzenie, iż niezbędną, osłonę przeciwwietrzną i wzrokową. Przy ustalaniu wysokości i zwartości tych ścian musimy brać pod uwagę głównie charakter sąsiedniego terenu.
Kobierce roślinne
Zbyt małe lub zbyt płytkie pojemniki są nieprzydatne, gdyż nie zapewniają roślinom dostatecznej ilości wody przez okres całego tygodnia naszej nieobecności w ogrodzie wypoczynkowym. Pojemność wodną ziemi w pojemnikach można zwiększyć przez dodanie torfu. Na dużych powierzchniach pod drzewami stosujemy zwykle tzw. rośliny kobiercowe (inaczej – runo parkowe). Ich zadaniem jest pokrycie gruntu gęstym, zwartym dywanem (pomiędzy roślinami kobiercowymi możemy również wysadzić cebule roślin ozdobnych i nieduże krzewy). Sposób ten jest szczególnie zalecany w miejscach, w których nie ma odpowiednich warunków na utrzymanie trawnika. Są to najczęściej miejsca zbyt zacienione, jednak wystarczająco wilgotne; mogą one zostać gęsto pokryte rozlicznymi bylinami, I to w krótkim czasie. Oprócz bylin nadzwyczaj przydatny jest również bluszcz. Niestety, często zacienione miejsca pod drzewami pozostawia się “gołe”, niesłusznie uważając je za nieprzydatne do uprawy jakichkolwiek, najmarniejszych nawet w naszych oczach roślin.
Tagi: kobierce roślinne, krzewy, ogród, rośliny
Rozmieszczenie krzewów
We wnętrzu ogrodu poza różami i nielicznymi egzemplarzami forsycji rzadko spotyka się coś innego. Piękny i dostatecznie barwny ogród można skomponować prawie z samych krzewów (łącznie z zimozielonymi), zwłaszcza w zestawieniu z drzewami iglastymi. Ocienione miejsca pod tymi drzewami pokrywamy wówczas różnymi znoszącymi cień bylinami, paprociami i trawami. Krzewy liściaste. Zastosowanie. Najefektywniejsze krzewy ozdobne spotykamy wśród gatunków liściastych zrzucających liście na zimę. W tej grupie występują liczne krzewy kwitnące. Naturalna różnorodność kształtów i barw została nadzwyczaj wzbogacona dzięki ukierunkowanej hodowli. Okres kwitnienia przypada głównie na wiosnę i wczesne lato. Są jednakże gatunki kwitnące dopiero w drugiej połowie lata, a nawet takie, których okres kwitnienia rozciąga się od późnej wiosny do początku jesieni. Sadzenie. Krzewy liściaste podobnie jak drzewa najlepiej sadzić jesienią, tj. od połowy października do pierwszych silniejszych mrozów, i na wiosnę, tj. od połowy marca do początku maja.
Sadzenie krzewów liściastych
Ogólnie sadzenie jesienne uważa się za korzystniejsze niż wiosenne. Krzewy sadzimy pojedynczo, na powierzchniach uprzednio starannie przygotowanych, w dołki o odpowiednich wymiarach. System korzeniowy musi się swobodnie mieścić w dołku, tzn. korzenie nie mogą być zaginane. Gdy korzenie są wiotkie, najkorzystniej jest rozłożyć je na usypanym w dołku kopczyku z ziemi próchnicznej. Należy uważać, aby podczas zasypywania dołków nie ścisnąć korzeni tak, aby przypominały gęsty “warkocz”. Po zasypaniu dołka udeptujemy ziemię i w miarę potrzeby prostujemy roślinę, po czym obficie podlewamy. Zaleca się, szczególnie w miejscach suchych i przy sadzeniu wiosennym, podlewać całe powierzchnie obsadzone krzewami. Jeżeli nie przewidujemy sadzenia bylin pod krzewami, dobrze jest pokryć powierzchnię wokół nich 5-centymetrową warstwą przekompostowanej ściółki, torfem, skoszoną z trawnika trawą itp. Krzewy liściaste sadzimy w odstępach odpowiadających rozmiarom, do jakich wyrastają rośliny danego gatunku.
Tagi: krzew, krzewy, krzewy liściaste, Sadzenie krzewów
