Środki ochrony roślin stosowane w rolnictwie ekologicznym

11 lutego, 2011, Dodano w kategorii: Nowoczesne rolnictwo

Środki ochrony roślin stosowane w rolnictwie ekologicznym

Podstawowym założeniem w ochronie roślin metodami ekologicznymi, jest nie tyle zwalczanie szkodników i chorób, ale stworzenie optymalnych warunków uprawy dla maksymalnego wzmocnienia roślin. Składają się na to działania polegające na odpowiednim przygotowaniu gleby, agrotechniczne, stymulujące rośliny do wytwarzania substancji obronnych, stworzenie odpowiednich warunków dla rozwoju organizmów pożytecznych (uprawa dużej ilości różnych gatunków). Chwasty odgrywają ważną rolę w ekosystemie, urozmaicają skład botaniczny, zmniejszają erozję gleby i zapobiegają wypłukiwaniu składników mineralnych. Występujące w niewielkim nasileniu nie mają wpływu na plony, dają za to schronienie i pokarm pożytecznym organizmom zwalczającym szkodniki. W przypadku nadmiernego zachwaszczenia stosujemy usuwanie mechaniczne, zapobiegawczo należy wysiewać nawozy zielone, w tym rośliny motylkowe wzbogacające glebę w azot, rośliny okopowe (dobry przedplon dla zbóż). Problemem może stać się migracja szkodników i patogenów z otaczających gospodarstwo ekologiczne obszarów uprawianych konwencjonalnie. Istnieją środki oparte na substancjach biologicznie czynnych i organizmach żywych, dopuszczone do stosowania w gospodarstwach ekologicznych. Preparaty są kwalifikowane przez Instytut Ochrony Roślin w Poznaniu, ich listę można znaleźć na stronie internetowej Instytutu www.ior.poznan.pl. Obecnie dopuszczono do stosowania 24 środki: BIOCHILOL-K AL, BIOCHRON AL, CAPROVIRUSINE SUPER SC, CONTANS XX, CUPROFLOW 375 SC, CUPROXAT 345 SC, DIPEL WG, FUNGURAN-OH 50 WP, MADEX SC, MIEDZIAN 50 WG I WP, MIEDZIAN EXTRA 350 SC, NORDOX 75 WG, NOVODOR SC, POLYVERSUM WP, PROMANAL 60 EC, REPENTOL-6 PA, SIARKOL 80 WP, SIARKOL EXTRA 80 WP, SPIN TOR 240 SC, TIMOREX GOLD 24 EC, TIOTAR 800 SC, TREOL 770 EC. Stosuje się także szereg substancji biologicznie czynnych wykorzystywanych w gospodarstwach od stuleci np. wosk pszczeli do smarowania ran po cięciu drzew, żelatynę jako środek owadobójczy, lecytynę na zakażenia grzybowe, olejki roślinne – miętowy, sosnowy, kminkowy o różnorodnym zastosowaniu, ekstrakt z gorzkli właściwej, pyretryny pozyskiwane ze złocieni. Olej parafinowy, oleje mineralne, ałun potasowo-glinowy, miedź jako środek grzybobójczy, siarka, piasek kwarcowy. W uprawie drzew owocowych i winorośli do zwalczania grzybów i bakterii używa się nadmanganianu potasu.

Tagi: choroby, ekologia, ochrona, rolnictwo, roślin, szkodniki, uprawy

  • Wybór i uprawa roślin

    Zieleń ogrodu wypoczynkowego decyduje o jego walorach użytkowych i emocjonalnych. Chodzi tu nie tylko o prawidłowe rozmieszczenie roślin, odpowiednie grupowanie drzew, krzewów i bylin, ale przede wszystkim o ustalenie z góry, prawidłowego doboru roślin. W rozdziale "Warunki siedliskowe" zwrócono uwagę na najważniejsze zasady doboru roślin. W tym miejscu należy jeszcze raz podkreślić, że punktem wyjścia przy ustalaniu obsadzenia ogrodu jest uwzględnienie jego warunków siedliskowych i charakteru. Wybór zgodny z siedliskiem i charakterem ogrodu. Możliwości poprawy gleby i stosunków wodnych oraz wykonywania wielu zabiegów pielęgnacyjnych są w ogrodzie wypoczynkowym zazwyczaj tak ograniczone, że w zasadzie niemożliwa jest istotna i długotrwała zmiana warunków wzrostu roślin. Dlatego nie próbujmy uparcie i z dużym wysiłkiem zapełniać naszego ogrodu wypoczynkowego najładniejszymi drzewami, krzewami i bylinami, wymagającymi najlepszych warunków glebowych, wodnych i stałego pielęgnowania.

  • Różne rośliny – uprawa

    Powierzchnie pod rabaty bylinowe musimy przygotować przeprowadzając holendrowanie lub regulówkę. Na pasach pod żywopłoty wykonujemy w miarę możliwości regulówkę. Większe powierzchnie pod drzewa czy krzewy holendrujemy i tylko w uzasadnionych przypadkach przekopujemy głębiej, a dla określonych bardziej wymagających drzew dodatkowo odpowiednio zaprawiamy doły. Użyźnianie gleby. Użyźnianie gleby polega na wprowadzaniu do niej brakujących składników pokarmowych i substancji poprawiających jej strukturę. Obornik wzbogaca glebę zarówno w składniki pokarmowe jak i w próchnicę, która zdecydowanie poprawia strukturę gleby. Podobne znaczenie ma słoma, łęty ziemniaczane i podobne substancje organiczne. Do substancji poprawiających strukturę gleb lekkich zaliczamy ponadto iły i torf, a gleb ciężkich - piasek lub drobny żwir. Z wyjątkiem kilku gatunków rośliny ogrodnicze pozytywnie reagują na takie użyźnianie gleby. Dlatego też ciągle podkreśla się znaczenie i konieczność wykonywania takich zabiegów.

  • Przyjazne witryny